October 12th, 2008

A week at Kubul

It started of Friday the 3rd of October. After helping out at Brightstart, moving the lower-elementary to the upper-elementary class and vice versa, we left at 1 p.m. towards the Kubul farm in Aus.

The drive took us about an hour and a half. An hour and a half. Not so long you might think… well it feels like eternity sitting in a mini-van filled with kids between 10 and 15 years old.

After arriving at Kubul we got the opportunity to empty our bags and take only the bare necessities needed for spending the night outside. In my case this meant I brought my sleeping bag, camera and a big bag of chops for the braai.

First assignment for the kids was finding fire wood. This ended up in a challenge between boys and girls. As night fell we found ourselves sitting around the campfire, braaiing and the farmer Jan - Koos tolled me the objective of this week. “The kids have to find themselves. By simulating the fluctuations in the children’s emotions we can get them to discuss and think about the question: who am I now, and who do I want to become.”

Soon the meat was finished and my watch showed 12 o’clock. Yawning confirmed: it was time for bed. Although I wouldn’t catch much sleep. My god it was cold. I remember thinking: just 2 more hours than the sun will come up.

The next morning it was time for us to move into our sleeping room back at the farm. We had some time to take a shower and than it was time for The Hike. 18 kilometres thru leopard country, across bushmen caves decorated with 200,000 year old paintings and with a mountain to climb in the middle.

I took on a stupid challenge of full filling this hike with just 1/2 a litre of water. This meant digging for water and scooping water out of the water dams intended for cows. Not very clean, but better then drying out I guess.

The whole hike took us about 7 hours, since the kids where very keen on their brakes, and needless to say when we came back the kids where exhausted. This didn’t stop Jan - Koos from keeping them up with classes till 12 p.m.

The next morning it was Sunday. A rest day, because everyone here is religious. In the morning we took a swim in one of the cow dams and the afternoon was filled with a visit to the German Prisoner Of War camp (P.O.W.) - intended for the captured Germans in WOI. After that we visited the German grave yard and I finished of the day hunting an Oryx (Gemsbok).

Monday was THE day for the kids. One of the most exhausting days I reckon. It started of with lessons in reading a map and finding North, East, South and West without a compass. Than the kids where dropped somewhere in the dessert. We drove around to check on them every now and than and shoot the occasional Jackal.

It took from 2 p.m. till midnight for them all to arrive at point C, the final point. Here they could open the cans they found on there way. Filled with a delicious meal consisted out of: dried tomatoes, cat-food and creamed beans. After supper it was time for the final challenge: climbing mount Flossie at night time. This proved to be quite a challenge and grabbing one of the kids who was slipping, I found my self saved by yet another kid who could just press my foot down.

Tuesday was a relaxing day again. We had a long sleep in and another sleep from 2 till for 4 p.m. The rest of the day was filled with classes.

Wednesday was the last day of Veld School. The morning was taken by an obstacle course, which took some good thinking and a great deal of physical effort to successfully complete. After lunch I gave abseiling instructions and took the kids down the mountain one-by-one. The evening was filled with a final braai and a song written by the kids about Veld School.

I must say it was an amazing week and I can’t thank Jan - Koos enough for all the hospitality and good conversations. If I get the change I will definitely come back to Kubul somewhere during my year.

Photos will probably follow tomorrow, since I took over 200 of them it takes some sorting out!

Cheers, Hidde

Tags: Abseiling, Aus, Camping, climbing, hiking, Jackal, Kubul, Oryx, veld school

Comments

jet stokvis Says:

October 13th, 2008 at 1:11 pm

Hoi Hidde,
Wat een leuk verhaal, het moet toch wel heel indrukwekkend zijn wat je meemaakt. Dat landschap , echt woestijn. Stoer ook van die kinderen. Had niemand heimwee? Ik neem je verhaal mee naar oma, ze zal ervan genieten. Hou je taai en we houden contact, ik vind het skypen enig, net of je toch een beetje in de buurt bent. Kan niet wachten om je op te zoeken in Luderitz, maar misschien denk jij daar anders over.
Dikke kus,
mamma

Anke Says:

October 13th, 2008 at 11:01 pm

Dag Hidde,

Eindelijk komt het er van je even op je site te ontmoeten. De vorige keer bleef ik steken in het lezen van je berichtjes en moest ik nog een beetje ontdekken hoe je site werkt.
Ik hoor natuurlijk veel van Myrte over hoe het met je gaat. Via Myrte ben je hier eigenlijk gewoon iedere dag een beetje aanwezig. Gisteren liep ze weer lekker in jouw joggingbroek (staat goed ha ha)! En Epke imiteert soms jouw binnenkomst bij ons (hoi!!).
Je begint aardig ‘in te burgeren’ daar. Zo te horen heb je al heel wat verschillende dingen gedaan. Dat kamp vind ik wel een heel geweldig verhaal! Leuk hoor. Goede ervaring en ook nog lekker sportief.
Ik begrijp uit je eerdere berichten dat de rassenscheiding in Namibië nog volop aanwezig is in het dagelijks leven. Een vreemde ervaring voor je, hoewel hier natuurlijk ook allerlei groepjes met dezelfde culturele achtergrond veel met elkaar optrekken. Ik ben wel benieuwd hoe het daar bij jullie nu echt zit. Ik bedoel hoe de andere groep het vindt als jij met zwarten dan wel met blanken optrekt. Is er sprake van een volstrekte scheiding in het dagelijks leven? Zitten de Afrikaners en de zwarte bevolking echt op verschillende scholen bijvoorbeeld of zijn er ook wel gemengde scholen? Ik heb daar eigenlijk geen beeld van.
Jij doet wel veel verschillende dingen. Nou ja, dat deed je eigenlijk hier ook altijd al.
Hoe is jullie eerste krant ontvangen? Ik ben benieuwd wanneer hij hier aankomt.
Myrte’s vertrekdatum komt nu ook snel dichterbij.
En dat is maar goed ook, want al haar vriendinnen zijn volop met hun ‘nieuwe bestaan’ bezig. Het wordt dus tijd dat ze zelf ook aan haar ‘nieuwe taak’ kan beginnen. Vandaag is dat weer een stapje dichterbij gekomen; dat hoor je nog wel van haar.
Wij zijn van plan om rond februari zelf naar Ghana te gaan om haar daar op te zoeken. Je hoort er nog wel van.
Nou Hidde, veel succes met je werk daar en tot een volgende keer.
Liefs, Anke.
Groetjes van Epke en Jorrit.

Anne Says:

October 16th, 2008 at 2:59 am

Yoooo broooootha!!
Mooi mooi verhaal weer ook dit keer…pas maar op als ik in namibie kom…MOST DEF (yep als een echte amerikaan zeg ik dat nu ook standaard in elke zin..)! heb je ook al dat je gewoon in engels eigenlijk denkt enzo?
vandaag weer school gehad, ze noemen me hier de standard-notation-talent haha. Omdat ik kennelijk dat noten lezen oppik als een gek hahaha! school is wel superleuk nu alleen na school is er weinig te doen want iedereen speelt eigenlijk 24/7 zn instrument en niemand wel leuke dingen doen. Behalve fridayParyNight dan. Achja!
Maarre wanneer ben jij vaak op msn? hoelaat jou tijd? dan kan ik dat een beetje inschatten!
mail maar of schrijf t maar op je blog, whatever you like!

kmis je en xx Annnnnne
p.s wat is de kledingmaat van brandy? is ze zo groot als kwispel? Dan ga ik hier even shoppen voor haar garderobe. Het moet een prinsesje blijven natuurlijk